Niepełnosprawne kobiety są najbardziej dyskryminowane na rynku pracy ze względu na krzyżowanie się wykluczenia płci i posiadania dysfunkcji fizycznych lub sensorycznych;

Segregacja zawodów i mała oferta pracy dla osób niepełnosprawnych, głównie ze względu na zdolność do pracy w mniej ambitnych, niewykwalifikowanych i nisko płatnych zawodach;

Bariery psychologiczne w postaci lęku spowodowanego brakiem pewności siebie, strachu przed wypełnianiem obowiązków zawodowych i braku wystarczających kwalifikacji zawodowych. Problemem wynikającym z wypowiedzi respondentów jest związany z tym brak lub ograniczony zakres działań mających na celu podnoszenie kwalifikacji i budowanie pozytywnej samooceny kobiet niepełnosprawnych.

Często decyzja o braku aktywności zawodowej wynika z postawy rodziny, która ma postawę nadmiernej ochrony wobec kobiet niepełnosprawnych, a tym samym nie stoi w obliczu oczekiwań i nie zaszczepia w nich chęci kontynuowania kariery zawodowej. Konieczne jest, zatem informowanie niepełnosprawnych kobiet o możliwości wyjścia poza sferę domową i stworzenie im innych możliwości rozwoju.